Counseling heeft veel raakvlakken met  psychotherapie,
maar counseling is met nadruk GEEN psychotherapie.

 
Psychotherapie: Een psychotherapeut richt zich tot personen met psychische stoornissen en tot personen die lijden aan meerdere zware psychosociale problematieken, waarbij gezocht wordt naar de oorsprong van dit alles door terug te gaan naar het  verre verleden.

 

Counseling: Een psychosociaal therapeut gaat uit van het “hier en nu” en begeleidt personen met ‘normale’ problemen op die momenten dat het hen allemaal nèt even te veel wordt. Denk aan problemen binnen je relatie, bij de opvoeding van je kinderen, problemen op de werkvloer, op school; ondersteuning bij verdriet, stress, met seksualiteit en geaardheid, bij miscommunicatie of conflicten.

Bij Counseling gaat het dan met name ook om: Een begeleidingswijze met zelfreflectie en ontwikkeling van het zelfbewustzijn; de cliënt leren om zelf weer verder te gaan, zelf actie te gaan ondernemen; het verkrijgen van inzichten in het eigen denken, voelen, handelen en beleven; het optimaal benutten van (tot nu toe) ongebruikte mogelijkheden; het ontwikkelen van kennis en vaardigheden om het functioneren te verbeteren.

 

Verschil: Tussen psychotherapie en psychosociaal therapie bestaat geen scherp onderscheid, alhoewel psycho-sociaal therapie in de praktijk meestal wordt gebruikt voor een korter proces waarin een specifiek probleem centraal staat, terwijl psychotherapie zich doorgaand de lange termijn betreft en zich richt op een breder spectrum van problemen.